Şems Suresi, Kur’an’ın 91. suresidir. Sure, 15 ayetten oluşmaktadır. Mekki sınıfında yer alan bu sure, adını Arapça’daki “şems” yani güneş kelimesinden almaktadır.
Surenin başlangıcında güneşe, aya, geceye, gündüze, yere ve göğe yemin edilir. İlk ayette “Bismillâhirrahmânirrahîm” ifadesiyle başlayan sure, Allah’ın kudretinden, iyilik yapanların kurtuluşundan, kötülük yapanların ise ziyanda olacaklarından bahseder.
Şems Suresi’nde aynı zamanda Allah’ın Elçisi Salih peygamberi yalanlayan ve Allah’ı inkâr eden Semud toplumunun başına gelenler anlatılmaktadır. Özellikle dişi deve ve onun su içme hakkı örneği üzerinden verilen bu öğütler, inananlara doğru yolu göstermeyi hedeflemektedir.
Semûd halkının azgınlıkları ve Resullerine karşı gösterdikleri inkar, surede vurgulanan diğer önemli konulardan biridir. Bu inkarcı topluluk, sonunda Allah’ın azabına uğramış ve yerle bir edilmiştir.
Şems Suresi, Peygamber’e özgü sureler grubuna dahil edilir. Mekke’de indirildiği inanılan bu sure, Allah’ın birliğine ve kudretine vurgu yaparak, inananları doğru yola sevk etmeyi amaçlamaktadır.
